Stijlicoon Katharine Hepburn

Zij droeg de broek in huis. Letterlijk! Zowel haar houding als haar voorkomen – lang, slank, en jongensachtig – waren in overeenstemming met de norm in het Hollywood tijdperk waarin zij koningin was. Ze hield zich niet bezig met haar of make-up (sterker nog, ze droeg bijna geen make-up!), en kleedde zich vooral op comfortabelheid. Dat betekent niet dat haar looks niet glamoureus waren. Ze droeg vaak hoge, wijde broeken met nauwe plooien, en ze stond erom bekend simpele overhemden, op maat gemaakte blazers en glimmende schoenen te dragen.

Als icoon van het androgene chique, was Katharine Hepburn verantwoordelijk voor het neerhalen van de vrouwelijke dresscode door mannenbroeken en grote shirts te dragen. Volgens de geruchten had ze niet eens één rok of jurk. Het wordt niet als gek gezien wanneer hedendaagse vrouwen mannenkleding dragen, maar in 1930, 40 en 50 was Hepburns duidelijke afkeer van typische vrouwenkleding het onderwerp van menige discussie in de fashionwereld, en zij startte de beweging die zou leiden tot de tomboy look van vandaag.

Als dochter van een vrouwenactivist, veranderde Katharine Hepburns stijl van rebels tot runway, en resulteerde uiteindelijk in een tijdloze, klassieke stijl. Wijde broeken, te-grote trenchcoats, mannenshirts, en blazers, veel van deze kledingsstukken vallen terug op Hepburns luchtig maar elegante stijl. Omdat fashion gewoonlijk het tijdperk reflecteerd (denk aan Woodstock hippies in de 60’s en 70’s, over-de-top glamour in de 80’s en minimalisme in de recessie), is het nauwelijks verassend te noemen dat Hepburns stijl populair werd. De tweede wereldoorlog zorgde ervoor dat veel vrouwen hun glamoureuze kleding kwijt raakten en in fabrieken moesten werken. Queen Elizabeth II verzamelde zelfs (voedsel)rantsoen briefjes om het materiaal voor haar bruidsjurk te kunnen betalen. Een vlak kleurenpallette en een voorliefde voor te-grote kleding zorgde ervoor dat er een nieuw stijlicoon geboren was.

Authored by: Tara